Bu konuyu araştırırken özellikerini okumuştum bu arkadaşın. Çektiğin fotoğrafların bir kaçını seçmene, “bunları al HDR ile merge et bakalım” demene ve sonucu anında görmene olanak verdiğini biliyorum mesela. Pekalâ 5.000 dolar daha pahalı olan modelinde “şuralara bir kaç koyun serpiştir bakalım” seçeneği bile olabilir..

Bu arada ben NBC’ın öyle çok zengin filan bir aileden geldiği hissine hiç kapılmadım aslında. Özellikle babasını çektiği fotoğraf serilerinde son derece mazbut bir hayat yaşamış olan bir amca izlenimi almıştım gördüklerimden. Herhalde sen de biliyorsundur o seriyi.

Bu arada İstanbul fotoğrafın pek güzel. Onca zaman geçirdim İstanbul’da, nasıl dışarı çıkıp fotoğraf çekmedim diye kızıyorum kendime böyle güzel İstanbul fotoğraflarını gördükçe…

Yalnız, Ceylan baba sanki biraz böyle varlıklı bir şahıs gibi geliyor. Odasını da görmütüm bir yerde yok yoktu nerdeyse. Böyle şeyler duyunca hoşuma gidiyor. Sanki zengin varlıklı ailelerden hiç aklı başında, üretken adam çıkmaz hissiyatını önyargısını öldürüyor. Bilmiyoum tabi belki de değildir zengin falan.

Neyse maddi varlığı bir yana, fotoğraflardaki hdr tadı bilgisayarda verildiğini, hatta bazılarında montaj olduğu hissi var bende. Misal ilk fotoğraflardaki koyunlar hakikaten böyle bir form almış olmaları çok zor geliyor. Erdal abi için \"fotoğraf tanrıları hep yanında be abi, nereye gitsen nereye objektif uzatsan bir olay, bir an oluyor yakalıyorsuın\" diyorduk :)) Fotoğraf tanrıları reloaded

Nacizane bendenizin de bir denemesi var. Çekerken aklımda yoktu ama birleşince ve duzenleyince aklıma nbc gelmiyor değil. Bknz: http://img199.imageshack.us/i/melankolistanbul05.jpg/

Bu fotoğraf makinesinin arkasına takılan bir panel var, onunla beraber kullanılıyor. Bu panel ile bu makine bir anlamda üzerine PC’nizi monte ettiğiniz bir fotoğraf makinesine dönüşüyor. O bilgisayar sayesinde fotoğraf daha kaydedilmeden önce HDR işlemlerindeki renk, kontrast değerlerini belirliyor, memnun kaldığınız halini kaydediyorsunuz.

Yani fotoğraf aslında çekimi ile makinenin belleğine kalıcı olarak kaydedilmesi arasındaki sürede zaten çok ciddi bir dijital müdaheleye uğruyor :)

Selamlar.

bu benim bilgisizlik ve ilgisizligimden kaynaklaniyor da olabilir. gozume dogal gorunmemesi gozlerimin bozuklugu bile olabilir hatta!

Dünya’nın başka bir yerinden YouTube denilen bu web sitesine ulaşım yasak mı? Hayır.

Mesela bu “karar sebebi” videoları, illa bu kadar ciddiye alıyorlarsa, sildirmeye çalışmak falan yerine Dünya’nın kalanı için o içerik orda dururken, Türkiye’den bu siteye girmeyi yasaklamak ne demek?

Tabi ki mahkemelerimiz aslında Dünya’nın geri kalanını Türk’ler den koruyor.

Ayrıca Tekmancığım DVD’yi getirirsen daha güzel olur, tabi şimdi Meren çıkıp “ulan buraya gelip niye yazıyorsun bunu” diyecek ama olsun, canım çekti kızmasını :)

Sinirim bozuluyor böyle seylere.
Aslinda youtube Türkiye’yi kapatsin da tam olsun dicem, oda olmicak simdi. Neyse..

HAcı, biz o siteye bakamıyoruz, Ankara bilmemne mahkemesi yasaklamış.

Şöyle bi ıslıkla flean şeyetsen…

Cümlenin ikince kismina iliskin örneklerim arasinda Requiem for a dream, Dom za vesanje, Cria cuervos gibi filmler var..

Cria cuervos’u; bu siralar çok nostaljim geldi, çocukluk hatiralarim depresti, Türk dizileri bayagilinda olmayan dramatik filmleri pek severim, off ispanyolca ne güzel bir dil, aa bu ne güzel bir sarki* filan diyenlere siddetle tavsiye ederim.

*http://fr.youtube.com/watch?v=pczJsUbqblY

Çağlar, senin de MBN’ı neden sevdiğini biliyorum :-) Sen de ItMfL bul ve seyret, olmadı ben DVD’sini getirem…

Sigara dumanları, duvarlardaki dokular, kadının kıyafetleri ve özellikle kumaşlar, ışıklar gölgeler, Hong Kongluların sesli yemek yemeleri… tam bir şölen!

caglar10ur

Ah çok isabet oldu bu, ben de ne zamandır şöyle yeni bir yönetmen keşfetsem bir şekilde de izlesem, araştırsam, öğrensem diyordum kendi kendime. Bir de eser önerisi yaparsan bu beyefendiden direk Netflix’te kuyruğa ekleyeceğim sayın Tekman’cığım :)

“Merencim, bu arada, biliyorsun işte!“

Teşekkür ederim efendim ;)

Sevgiler,
Selamlar.

Fotoğraflarını bilmezdim, sevili Meren sayesinde öğrenmiş oldum, ama şaşırmadım. Hele Meren’in seçtiklerinin ilki ve sonuncusu tam alamet-i farika sayılacak cinsten NCB işleri gibi durdu. Ukalalık yapmayı severim, aynı işleri hallice bir orta format makine ile de pek güzel çekebilirdi…

Müzik lafı açılınca dayanamayıp rengi, görüntüyü, müziği, insanı, dokuyu manyakça kullanan ve beni benden alan bir yönetmene gönderme yapmak isterim: Wong Kar Wai. İşte kadife dokunuşlu, hüzünlü eller, ince parmaklar, tenin sıcaklığı…

Sonuçta zevkler ve renkler meselesi… ve de eller diyeyim!

Merencim, bu arada, biliyorsun işte!

Kesinlikle katılıyorum.

Öte yandan sinemayı müzik ile fotoğraf arasında bir yerlerde görüyorum ben, mesela “Uzak” fotoğraf ucuna yakın, “Hair” müzik ucuna yakın dersem düşündüğüm şeyi daha kolay canlandıracak bir şey söylemiş olurum sanırım.

Ayrıca Nuri Bilge Ceylan’ın fotoğraf konusundaki düşüncelerini duymak da çok keyifli idi, teşekkürler :)

Sevgiler.