İran halkının bunu tek başına yapamayacaklarını ve Amerikan desteği ile bir rejim değişikliği savunmuyorum kesinlikle. Olaya illa siyasal bakmak gerekmiyor, bunlar benim kişisel ve insani yaklaşımım. Ayrıca Avrupa ve Amerika toplumları da kendilerini çok ileri ve evrensellik savunucusu görmemeliler, Irak işgali en yakın örnek,geriye doğru liste kabarıyor. Bizde kendi içimize baktığımızda Amerikalıların gerçek manipülasyonlarını geçmişte gördük,ve iyi biliyoruz ( 1 Mayıs ve Taksim Katliamı). Sorun Amerika veya yeni dünya düzeni değil, evrensel değerlerde dünya vatandaşı olamamak.

Bende tüm kalbimle İran halkının kendi kaderini tayin etmesini diliyorum. Ama dünyanın diğer köşelerinde olduğu gibi, zulme baskıya ve öldürmeye karşı koşulsuz tepkimi dile getiriyorum, bu yüzden de bu zulme ve cinayete İran’ın iç meselesi diye şahsi olarak neden saygı duyayım ki. Ama bu sadece bir gönül desteği, dediğiniz ve dediğim gibi bu sorun ve sorunun çözümü belli.

Evet İran halkı bağımsız ve egemendi, ve kendi kararını toplumun en büyük uzlaşmasıyla Şah’ı devirmek için verdi, bugünkü mollalarla birlikte, sağ sol görüşlerden hatta aşırı kanattan ateistler bile birlik oldu,ve o toplum birlikte İran Devrimini gerçekleştirdi. O zaman bağımsız ve egemen bir halk vardı, ama devrimden sonra muhaliflerin yok edilmesi gibi, halkın egemenliği ve bağımsızlığı da imha edildi.

Bu İran’ın kendi varoluş meselesi elbette, ama İran halkı bağımsız ve egemen değil, ortada bir gerçek varsa orada insanlar devrimden bu yana kandırılmış, şimdi ise öldürülüyor. Yarın ise yine öldürülecekler, öbür gün olaylar bitince birçoğu vinçlerden sallandırılarak idam edilecek vs vs…

peki bu bilgiziliğimizin sorumlusu kim ne bunu tartışmamıza gerek yok herhalde.

ahmedinejad\’ın 1. olma ihtimali elbet ki var, fakat baştakilerin tutumları, insanları haklı çıkarıyor. üstelik şiddet uygulayarak hem seçimlerin hem de kendilerinin meşruiyetini çöpe atmaları ve suçu da başkalarına atmaları iyice komik bir hale giriyor.

Sina, evet benim de yazdıktan sonra geldi aklıma o talihsiz olay. Üç kuruşluk gazetelerin sansasyonel başlıklarla kamuoyunu nasıl da arkalarına katabildiğini görmek korkunçtu gerçekten. Herkes sanki dünden hazır gibiydi. Bu, bizim içinde olduğumuz ve dolayısıyla şans eseri doğru tarafından görme şansı yakaladığımız bir şeydi. Ya içinde olmadığımız ve gazetelerden, televizyonlardan takip edip haberdar olduğumuzu sandığımız şeylerin ne kadarına güvenmeliyiz? Gerçekten yani.. İnsanlar bu basit soruyu kendilerine sürekli yöneltmeliler bence. İnsanların yüzde kaçı Milliyet gazetesinde okuduğunun üzerinde ikinci kez düşünüyor?

Bizim insanlarımızı uyutmak, ilgilerini saçma sapan yerlere toplayıp halkın müdahalesine, halkın desteğine muhtaç olayları karanlıkta bırakmak için Amerika’nın girdiği zahmete girmeye bile gerek yok :) Amerikalıların en büyük talihsizliği devletlerinin çok güçlü olması. Propagandanın en hasına, tüm yaşamları boyunca maruz kalmaları. Bu yüzden o halkın maniple edilmesi ile yaşananlar daha büyük bir rantı, daha büyük bir kazancı ve fakat daha büyük bir yıkımı ve üzüntüyü de beraberinde getiriyor.

Zaten yine bu yüzden Perfido’nun serisini çok güçlü buluyorum. Düşmanca bir histen ziyade bir acıma hissi ile doluyor insan fotoğraflardaki stereotiplere bakarken, onların da çaresizliklerini hissediyor, iyice kime kızması gerektiğini şaşırıyor. Gözleri gören otoriteler tarafından beyinleri kızartılıyor bu insancıkların, onlar da mağdur bir anlamda.

Fakat insan daha çok düşündükçe “ortada çok büyük haksızlıklar dönüyor, ama sorumlular yok sanki” noktasına geliyor. Öte yandan birilerinin sorumlu olduğu da aşikar; o kadar fizik, kimya boşuna öğretmediler bize lisede… Kimin sorumsuzluğunun vebalini ödüyor bu Dünya? Kim yapması gerekeni yapmıyor? Çok merak ettik hepimiz. “Sorumluyu bulun, biz cezasını kahve köşelerinde, twitter yorumlarında, facebook gruplarında keselim!” dedik: insanların özel hayatlarını hiçe sayan ve amacı masumların üzerinden para kazanmak olan pervert doktorları, şanlı ülkemizin imajını yerle bir eden iki yüzlü yalancı yazarları, akan kanın tek sebebi olan manyak amaçsız sırf öldürmüş olmak için öldüren teröristleri, dünyanın refahını bozan diktatörleri, her yere saldıran ve masumların kanını akıtan başkanları, ve o başkanları seçen ülkenin aptal halkını medya sağ olsun bizim için buldu, biz de cezalarını kestik (bizim gücümüzün yetmediği yerde gücünün yeteceğini söyleyenlere oy verdik), sonra medya başkaları ile geldi, onların da cezalarını kestik, şimdi de Neda’yı vuran puştun cezasını keseceğiz çünkü çok fena kanadı, medya hepimize gösterdi, kızın canı çok acıdı, oracıkta göz göre göre öldü, gözlerimiz yaşardı, burnundan da kan geldi, kurşun kalbine girmiş zaten, biri uzaktan nişan almış, zaten daha önce kalbimden bile vurulsam gideceğim gösteriye demiş, İzmir’de sevgilisi varmış, çok da güzelmiş aslında, başı açık fotoğrafları için tıklayın, boynundaki kolyenin yakın çekimleri için tıklayın, bütün dünyayı sarsan videosu için tıklayın, babasının feryadını dinlemek için tıklayın … (Darfur’da mülteci kamplarında açlıktan ölen on yüzleri medya bize gösteremediği için o trajedinin sorumlusu ülkemize geldi, cumhurbaşkanımız adamın elini sıktı, kaçırmışız onu ama şimdi Ahmedinecad gelse onu tükürükle boğacağız, Neda’yı vurdu çünkü o it) ….

Fakat medyanın bizi hep yönlendirdiği gibi suçu tek bir kişi, tek bir grup, tek bir ırk, tek bir yönetim, tek bir ülke, tek bir dinde arayıp bulmayı beklemenin anlamsızlığı ortada. Çünkü bu sorumsuzluk kolektif bir çalışmanın ürünü. “Dünyadaki bu kadar haksızlık kimin başının altından çıkıyor” diyerek aradığımız sorumlulardan birisinin de aslında bizzat kendimiz olduğu fikri tatsız, fakat üzerinde düşünmeye değer.

İnsanların yapabilecekken yapmadıkları şeyler birikti, ve buradayız.

Diyarbakır Anadolu Lisesi’nden bu yana her zaman görüştüğüm dostum Volkan ile geçen gün konuşuyorduk, İran’daki olayları. Derin derin tartışmaları açarken genelde girişi ben yapardım ama bu sefer Volkan, “Ya gerçekten Ahmedinejad 1. olduysa?” demesi ile o zamana kadar düşündüklerimin içine bir anda şüphe düştü. Evet gerçekten belki de Ahmedinejad birinci olmuş fakat dış güçlerin etkisi ile (tabi burada halkın hiç mi katkısı yok car tabi) bir isyan hali almış olabilir. Bu değil mi istenen? Aslında düşününce artık klişe haline gelen Türk usülü paranoyaklık aklıma gelince sopuyorum bu düşüncemden, zira yıllardır ya bölünme yada irtica nedeniyle oluşan bu dış güçler paronayası ile yaşattırdılar koca bir milleti. Volkan’ın söylediği senaryo doğru olsa bile, dış güçlerin sadece baskısı ile olacak bir durum söz konusu değil. Halk da istemeli. O da katılmalı.

Fotoğraflar çok guzel.
Bizde yapsan ne olur kısmına ise aynen katılıyorum. Hayır, sosyal bir sorun olarak belki de bakılması yada ıslah edilmesi gereken bir yol üstü kerhaneleri fotoğrafları ile fotoğrafçının başına gelenler ortada. Burada model ile yapılmayan sözleşme sonucunda işin hukuki boyutundan bahsetmiyorum, halkın ve medyanın pskiolojik baskısı daha acı vericiydi kanımca.

insanların karşı durdukları, muhalefet ettikleri şeyleri protesto hakları elbette saklıdır. Buradan görünen o ki İran daha da yalnız bıraktırılmaya ve sözüm ona “medeni” dünyadan uzaklaştırılmaya çalışılıyor. Hile var ya da yok, seversiniz ya da sevmezsiniz ama orada seçilmiş bir adam var. Bir diğer ülkenin içişlerine bu denli müdahil olmak acaba ne denli doğrudur ?

iran’la ilgli olan bitenlerde aynı dediğiniz gibi yansıtılıyor. koskocaman iran da eylem yapan 3 bin kişi iran nufusuna vurulunca oranı nedirki. haberle bakınca sanırsın bütün iran ayaklanmışta 3-5 molla da onları eziyor. öyle bir şey yok. celalettin cerrahın’ın 1 mayısta dövdürdüğü işçi sayısı iran’ın yaptıklarından fazladır inanın. ama işte üzüm yemeğe niyeti yok kimsenin. dert bağcıyı dövmek. benzer bir şey türkmenistan’da olmuştu 3-4 yıl önce. george soros ve takımı orda birşeyler çevirmişlerdi ve 200-300 kişinin öldürülmesine sebeb olmuşlardı. amerika’da diktatör devlet kendi vatandaşlarını öldürüyor diye haftalarca bağırmıştı. noldu sonunda türkmenistan’daki amerikan üsleri kaldırıldı. yani dert başka bir şeydi, ama yapılan oyun, bu arada kullanılan insanlar bambaşka …

hep aynı senaryo, hep aynı oyuncular.

iran’ın rejimini desteklemem ama şuan seçimde hile bile yapmış olsalar onları destekliyorum. bu kimseyi ilgilendirmez, bu iran’ın kendi problemi, ve kendi kendine çözecektir.