ISO 50′ye inebilen ve $25.000 dolardan ucuz olan bir digital back arıyorum” türünden sorularınız yoksa,

Evet var :) Orta format tecrübeni bilmiyorum ama büyük ihtimalle, gelecekte senin de yapacağın işlerden birisi orta format bir makineye geçmek olacaktır, -kısık sesle- biraz pahallı olsa bile. (sonra evde cam çerçeve inmesin :p)
Son günlerde onu mu bunu mu derken, araştırmalarım beni canon5Dmk2 D700 karmaşasına soktu. Senin ve birçok arkadaşımın radikal nikoncu olması beni canon’dan uzaklaştırsa da ihtiyacım olan 20mp ve üstünü karşılayabilen tek ara model (iyisi çıkana kadar) gene canon da. Sonra büyük bir şans eseri elime test etmem için 5Dmk2 ve 1Dmk4 geçti. 16mp Mk4 video+ölçüm+hız ve renk açısından bir anda Mk2 yi yerle bir etti (test 24-70 2.8 objektif ile yapıldı) Canon 1Dmk4 ile durmayıp yakında “S” versiyonunu çıkartacağı için onu beklemeye karar vermişken elimde duran RB67 set için dijital back araştırmam sırasında bunu buldum. Fiyat gayet makul. Sonra yeni çıkan DM serisini buldum. Fiyat tam 2 katı.
Sadede gelirsem böyle bir back alırsam yanına bir 645 AFD III alarak kendimi orta format cennetinde bulmuş olur, her seferinde elime alıp iç geçirdiğim H3DII 50 ye bir adım yaklaşmış olurum. Hatta bir çılgınlık edip bir Bulldog alarak Linhof M 679 hayalim ile de dalga geçmiş olurum. Sorum şu, ZD back mi, DM back mi?

(şu güvenlik kodunu ilk seferde bir kere doğru girsem , sadece bana mı zor geliyor acaba—göz doktoru—gözlük—lazer….)

Dijitale gectigim ilk zamanlarda makinelere bir sure cok kafayi taktim, o mu bu mu su mu, ki galiba cogu amator fotografci boyle gereksiz bir faza giriyor. Simdi bakinca ne zaman kaybiymis diyorum. Onemli olan boyle bir fazda kalmayip oradan cikabilmek tabi, ki gunumuzde cok az fotograf sever bunu yapabiliyor, ne yalan soyleyeyim bana da arada geliyor yeni makine alma tutkulari. Sagolsun markalarin teknoloji yarisi, reklamlarla milleti gazlamalari, internette review cilgini siteler, o ozellik bu ozellik derken insan fena kaptirabiliyor. Fotografciliga yeni baslamis ve yeni makine alicaklar icin durum daha da zor, bu piyasada insanin salaga donmemesi mumkun degil, o kadar ozellik ve secenek var ki. Cogu da gereksiz cok nadiren kullanacagin ozellikler. Eskiden neydi bi Canon AE-1 ile, ne biliyim bi Nikon FM ile bi omur fotograf cekilirdi, simdi ki makinelerin hepsi onlardan kat ve kat daha fazla ozellige sahip ama biz habire degistirmeye ugrasiyoruz. Bence yeni baslayan bu ise cok para dokmeden once dedigin gibi ucuz bi modelle baslasin, hatta mumkunse ikinci el alsin. ben hep bir jenerasyon geriden takip ediyorum piyasayi misal, para kaybini minimuma indirmek icin. Asil olay sahib oldugun lenslerde, butun parayi makineye dokup dandik lenslerle cekecegine, ikinci el ucuz bir makine alip onune guzel ve hizli bir lens takmak cok daha mantikli. Sonra yeni baslayan bence hafif bi makine alsin ki surekli yaninda tasiyabilsin derim nacizane, ne de olsa yaninda tasimadigin 5000$’lik makine, dogru zamanda dogru yerde olan 200-300$’lik bir makineden iyi fotolar cekemez :)
 
 
 
 

Bu günlük Faruk Ahmet gibi insanlar için :)

Çıktı da aslında; o da şu: Sony, Panasonic gibi markaların yine de birtakım eksileri, olayı birazcık geriden takip etmelerinden kaynaklanan eksiklikleri olabiliyor —bu fark giderek kapansa da. Ama Nikon ve Canon arasında cidden hemen hiçbir belirgin fark yok. Bir tarafın bir fazlası varsa da, diğer tarafın bunu dengeleyecek başka bir artısı oluyor…  O yüzden, hani ben fotoğrafçı değilim, amatör bile sayılmam ama, verebileceğim bir tavsiye var; o da mümkünse makinelerin şöyle bir ele alınması, birkaç gün deneme sürüşü yapılması. Günün sonunda her şey makineyi kullanırken rahat edip edemediğinize, ayarlarla uğraşmaktansa vizöre odaklanıp odaklanamadığınıza kalıyor (sanırım. bence.). 450D almaya karar vermeden önce, aynı kulvardan rakibi sayılabilecek (biraz eski de olsa) Nikon D60′ı bir hafta deneme fırsatı buldum. Gayet iyi sonuçlar veren, kaliteli bir makine. Gel gör ki tutuşunu, butonlarının dizilişini, ekran ayarlarını…kısaca kullanımını pek sevmedim, alışamadım. 450D’de karar kılarken beni en çok etkileyen faktörler nerdeyse bunlardı —önemsiz görünebileceğini biliyorum ama, bence megapiksel sayısından da, ancak A3 ve üzeri boyutlarda bastığınızda (kaçımız yapıyoruz?) anlayabileceğiniz minicik “image quality” farklarından da, bunlara benzer, eleştiri sitelerinde sayfalarca dökümü verilen teknik rakamlardan da daha mühim şeyler.

Makinemi çok kullanma fırsatı bulamadım henüz, ama elimde durduğu kadarıyla doğru bir seçim yaptığımı düşünüyorum. Ama D60′ın, o arada sanırım tüm Nikonların, Canon’lara (ve o arada benim makineme) bariz üstün olduğu bir alan var galiba: shutter sesi. D60′ın çıkardığı ses neredeyse ilk makinem Canon AE-1′inki kadar güzeldi; 450D ise iğrenç, tiz, mekanik bir zırıltı çıkarıyor; tek üzüntüm bu :(