Yazıya yaptığım yorum üzerinden sohbet sürdürmek te böyle birşey olsa gerek. Murat Eren’i rahatsız etmediğimizi ummak istedim şu an. Konu Arizona’dan nerelere geldi.

Zorlasam Arizona Rüyası ve in the death car parçasına bile getirebilirim ama burada durayım bence.  :)

Hala dönüş bileti almadığımdan size şu parça ile veda etmek isterim. (i luv aylaklık)

Vulur vulur var malen, skanda var gamamelen’ gzaşi kaide (gidip gidip gidemiyorum, senden vazgeçemiyorum)

Not: yazın şöyle güzel, fotoğrafların böyle süpersonik demiyorum çünkü bu tanımlar yetersiz kalıyor ^_^ bana kalsa her yazı için birincilik teli veririm. (stephen king’in dreamcather romanı türkçeye düşkapanı diye çevrilmişti).

Elif

… ve bu düşüncelere mesai harcarken ben de en az o kadın kadar orada değilim.

Değildim elbette. Ve bunu fark eder etmez Zion’u terk ettim.

İsterim ki hiçbir cümleyi atlamasın okuyucular ;)

… ve bu düşüncelere mesai harcarken ben de en az o kadın kadar orada değilim.

Itiraf etmeliyim ki; bir elinde SLR, bir elinde IPHONE olan hatun kisiye benzer davranislari ben de sergiliyorum cogu zaman. Keza; henuz (bildigim kadariyla) hicbir SLR makinada telefon, wireles ve benzeri baglantilar olmadigindan kelli, anda yakaladigim pek cok seyi, arkadaslarla paylasmak hosuma gidiyor. Bazen facebook’ta, bazen mail yardimi ile bunu yapmak pek hos. Yani; bizleri kinama :)

Kimseyi -en azından birey seviyesinde- kınamıyorum aslında. Bahsettiğin paragrafta söz ettiğim rahatsızlık da zaten “neden bir de iPhone ile çekiyor ki” değil.

Alınanların affına sığınıyorum.

Merenbey, bu seyahatin maliyeti ne oldu diye sorsam çok ayıp olur mu ki?

Açıkçası çok hatırlamıyorum, tam bir rakam vermem zor. Ama en pahalı kalem kiralık araba idi, o da bir haftalığına 160 dolar idi (çok uğraştık bu fiyatı bulmak için).

Maddi gelir anlamında bilim insanlarının hali Türkiye’dekinden farklı değil (iyi ki de öyle, hiçbir itirazım yok, o ayrı), bu yüzden nereye gitsem acayip tutumlu davranıyorum. Bu seyahat de farklı değildi.

Şöyle bir listem var hep uymaya çalıştığım:

- En ucuz kiralık arabalar arasından benzin tüketimi en az olanını bul (bu seyahat için bu araba 1 litre benzinle 19 kilometre giden küçük bir Chevy idi).
- Dışarıda yemek yeme (bütün yiyecek alışverişini bir seferde uçaktan indiğimizde bir marketten yaptık, ve hiç dışarda yemedik, zaten Anoush 3510 kilometrelik Appalachian Patikası’nı baştan sona yürümüş bir insan, dolayısıyla bu işlerden çok iyi anlıyor, kamp yaptığımız yerlerde düzgün akşam yemekleri pişirdik, yollarda olduğumuzda basit yiyeceklerle geçiştirdik).
- Konaklamaya para harcama (yani “her gece kamp yap”. mümkün olmadığı durumlarda bile gerekirse arabada uyuyor, kaçak kamp yapıyor, couchsurfing’den misafir edecek birilerini buluyor ama otellere/motellere para vermiyorum; bu sefer de öyle oldu, hergün kamp yaptık, bir gün de couchsurfing’den bulduğumuz bir aile ile kaldık).
- Turist zımbırtılarından uzak dur (mesela hediyelik eşya dükkanlarına girmemek bunlardan birisi; elimizden geldiğince riayet ettik, fakat Navajo Ülkesi’nde Amerikan Yerlileri’nin satış yaptığı bir yerden birkaç şey almadan duramadık. fakat bu durumda bile paranın üretene doğrudan gideceği bir metot ile gördük işimizi).

Böyle.